Pam Emerik Buffet


Voor sommige mensen is eten een dagelijkse plicht. Het liefst zouden ze drie keer per dag een bord havermoutpap eten, met af en toe voor de afwisseling een HEMAworst.


Aan groentes en fruit denken ze niet, daar heb je toch multivitaminen voor? Nou dan!


Bij die mensen hoor ik niet, eerder bij de tegenovergestelden: echte voedselliefhebbers! Het mooiste van eten vind ik eigenlijk dat het per land zo intens verschilt. Ga maar eens naar Italië, en eet daar in volkse restaurantjes voor een gering bedrag een SUPERossobuco, of bestel iets anders, je zult hoe dan ook totaal verrast worden over wat er op je bord komt te liggen.


Je kunt ook naar een ander land of zelfs werelddeel reizen en werkelijk overal vertelt het eten je in wat voor land je je eigenlijk bevindt.


Zo bekeken zijn kookboeken een soort instant-reisboeken…. mijn lievelingskook- en reisboeken zijn die van de beroemde Claudia Roden, die zelf in Egypte in een Engels-Joods gezin geboren werd, en later verhuisde naar Engeland, alwaar ze haar boeken schrijft.


Het zijn kook en vertelboeken over de Joodse keuken, over de Mediterranese keuken: Marokkaans, Libanees, Turks, Spaans en ga zo maar alle mediterranese kusten eventjes langs…Claudia vertelt je wat ze er eten en hoe en waarom en wanneer en nog veel meer dingen vertelt ze!


In mijn ogen is dat misschien wel de meest briljante vorm van geschiedsschrijving van een land te noemen, namelijk een kookboek combineren met een reisboek! Sodeju!
Zelf heb ik al een essaybundel, een verhalenbundel, een roman en een grafische roman geschreven, dus ik ben echt niet van de straat, of gelukkig ook weer wel.


Want mijn essaybundel ‘Het wonder werkt’ ging over beeldende kunst in de breedste zin van het woord, en in tegenstelling tot de universitaire types die beeldende kunst vooral en soms ook geheel en al kunsthistorisch willen duiden, vind IK dat je kunst vooral moet verbinden met het dagelijkse leven, met andere woorden en simpeler gezegd: met de straat! Yeah!


Maar in mijn hart zou ik heel graag een combi maken tussen kookboek en reisboek. En soms of beter gezegd nogal vaak, denk ik erover na over welke keuken dat boek dan zou moeten gaan.


Zelf houd ik er bijvoorbeeld enorm van om Japans te koken.


Dat is baie moelijk, maar met wat gedegen oefening lukt het je toch zoals het mij dus ook is gelukt. Niet dat ik de Japanse keuken in zijn geheel kan doorgronden, dat ook weer niet, maar ik kan sushi maken en sashimi en tempura en noedelsoep en groentegerechten en japanse saté en salade, en zo ga ik dapper voort.


Daarnaast ben ik ook een superfan van de Singaporese keuken, gelukkig heb ik daar een werkelijk fantastisch kookboek van, want ingewikkeld is het zeker.


Als je één combi-keuken wilt noemen moet je de Singaporese keuken kiezen.


Mijn schoonzus is een Chinese vrouw uit Singapore, en met haar komst in onze familie is mijn interesse in de Singaporese keuken ook begonnen.


Natuurlijk is Thais en Chinees en Indiaas en Vietnamees en Indonesisch eten tevens geweldig, maar ik moet toch zeggen dat mijn eigen kookboek echt niet over Azië zal gaan. Overigens ook niet over Zweden of Polen of Engeland, want die keukens bestaan natuurlijk wel, maar ze boeien me niet.


Ik denk dat mijn kookboek/reisboek over een heel klein landje, als je het al een landje kan noemen, zal gaan, namelijk over Catalonië.


Eigenlijk is Catalonië helemaal geen land, maar een provincie van Spanje. Toch is het zo anders van Spanje, dat je het ergens best een land mag noemen, zeker op kookgebied is het dat.


Gelukkig heerst in Catalonië niet dezelfde politieke woede als in Baskenland, zodat terroristen er geen rijk bestaan kunnen opbouwen, tot mijn grote vreugde overigens.


De keuken van Catalonië kent Franse, Moorse, Italiaanse en natuurlijk ook gewoon Spaanse invloeden.


Bijzonder is het feit dat Catalonië ooit een zelfstandig rijkje is geweest dat zich uitstrekte tot Napels en Sicilië. Wauw!


En de keuken van Sicilië is juist een van de keukens die ik helemaal te gek vind dus dat komt mooi uit voor mijn boek. Trouwens, Mallorca, dat bij Catalonië zelf hoort, heeft ook een fantastische keuken, die ik uitgebreid heb mogen proeven en die ook zeker in mijn reisboek/kookboek genoemd gaat worden.


Maar zover is het bij lange nog niet.


Op het moment ben ik een roman aan het schrijven die ‘Hemels of hels, de wereld ontploft toch’ heet en over een zwaar disfunctioneel gezin gaat.


Omdat ik een paar jaar geleden een coma van een maand heb doorstaan waar ik zonder enig besef of kennis van taal weer uitgekropen kwam, moest ik opnieuw leren praten. Schrijven kwam helaas pas veel later, daarom is het schrijven van een nieuwe roman, het is de eerste keer na mijn coma, die ruim vier jaar gelden plaatsvond, dat ik dat doe, een boek schrijven, een wonder van vreugde en plezier!


Ik kan het weer en hoe! Yes! Yes! Yes! Dat het nog een tijdje duurt voordat mijn kookreisboek er komt, is om meerdere redenen geen enkel probleem voor me.


Ten eerste worden er al genoeg prachtige boeken in dat genre geschreven en ook gepubliceerd, en ten tweede is het fijn om mooie plannen te hebben voor je eigen toekomst.


Misschien schrijven Jeffrey en Patty bijvoorbeeld zelf nog een schitterend kookboek, koken kan Jeffrey alvast wel heel goed!


 


Pam Emmerik


 


HET PAM TAPASBUFFET PRIJS €18,50 EN IS VANAF 10 PERSONEN.


ASSORTIMENT VAN SUSHI’S GESERVEERD MET EEN GEMBER- WASABIDRESSING EN CHINESE VRUCHTJES
HALVE PEER GEVULD MET EEN CREME VAN GORGONZOLA EN HONING
TRIO VAN POMMEDORI, BASILICUM EN MOZARELLA VERGEZELD VAN EEN BRUCHETTAOLIE
• OP JAPANSE WIJZE HUISGEMARINEERDE ZALM MET KORIANDER , UI EN EEN LICHTE SOYA
SPAANSE SALADE VAN OLIJVEN ,PAPRIKA, CHORIZO, INGELEGDE CITROEN EN LOOK
EGYPTISCHE SALADE VAN SINAASAPPEL,RODE PEPER, UI VERGEZELD VAN EEN SAUS VAN CARDEMOM, MANDARIJNSAP, EN OLIJFOLIE
RUSSISCH EI GEVULD MET EEN MENGSEL VAN GEDROOGDE CHAMPIGNONS,VERSE PADDESTOELEN EN KRUIDEN GEGARNEERD MET SERANOHAM
THAI-NOODLE-SALAD MET EEN KOUDE SATESAUS GEPARFUMEERD MET TAMARINDE
HUISGEMAAKT KRUIDENSTOKBROOD
CHOCOMOUSSE GEPARFUMEERD MET TONKABONEN